گالیله همچنان یكی از چهره‌های تابناك جنبش نوزایی (رنسانس) به شمار می‌رود كه با ژرف‌بینی و جسارت كم‌نظیرش، راه آگاهی و شناخت علمی را از راه معتقدات و تعصبات پیشین جدا كرد، و در سراسر دنیای مدرن، به هوش و خرد انسانی مقامی پایدار و استوار داد. تلسكوپی كه او درست ۴۰۰ سال پیش اختراع كرد، رهگشای انسان برای شناخت واقعی كیهان بود. این واقعیت كه او در محكمۀ "ارباب شریعت" عقاید خود را انكار كرد، ذره‌ای از ارج و مقام او نكاسته است.

فرزند خلف رنسانس

آغاز قرن هفدهم جنبش رنسانس در اوج شكوفایی است. رشته‌های علمی با شتابی سرسام‌آور رشد می‌كنند و انسان را در كشف زوایای بیشمار و ناشناخته به پیش می‌برند. گسترش چاپ، رشد آگاهی شهروندی و روحیۀ همكاری علمی سراسر اروپا را فرا گرفته است. هر روز در گوشه‌ای دانشگاه و آموزشكده‌ای تازه باز می‌شود.

گالیله‌ئو گالیله‌ئی )متولد ۱۵۶۴ در پیزای ایتالیا) از پیروان اسلوب تازه...

ادامه مطلب

ادامه مطلب را در اینجا بخوانید

۲۷ ماه مه در سال ۱۶۱۴ میلادی شاه عباس در اصفهان دومین پیام فیلیپ پادشاه وقت اسپانیا را از فرستاده ویژه او دریافت كرد كه در آن بار دیگر خواسته بود كه ایران جزیره بحرین را تخلیه و به اسپانیا تحویل دهد.
     شاه عباس در همان جلسه خطاب به فرستاده پادشاه اسپانیا كه به دیدار وی شتافته بود گفت كه بحرین طبق اسناد موجود و فرهنگ مردم آن جزیی از قلمرو ایران بوده است و وی بر سر قلمرو ایران با كسی مذاكره و مصالحه نخواهد كرد و اگر پادشاه اسپانیا از آن گوشه جهان مدعی بحرین است تنها از طریق جنگ می تواند آن را از ما بگیرد كه گمان نمی كنم در جهان ارتشی یافت شود كه بتواند با سربازان ایران مصاف دهد.
     شاه عباس در پایان این دیدار كه تفصیل آن را فرستاده اسپانیا برنگاشته و موجود است، خطاب به این فرستاده گفته بود: مهمان نوازی خصلت ماست، ولی این آخرین بار باشد كه چنین پیامی برای ما بیاوری.
     شاه عباس سپس درحضور فرستاده اسپانیا به مقامات حاضر در جلسه تاكید كرده بود كه اگر فرستادگان بعدی اسپانیا حامل چنین پیامی باشند؛ آنان را از بندر محل ورود به داخل ایران راه ندهند.
     دیدیم كه محمد رضا شاه به اصرار خارجی در نیمه دوم دهه ۱۹۶۰ بدون كسب نظر ملت ایران در یك رفراندم، بحرین را كه استان چهاردهم وطن بود از دست داد.

پرونده جزایر سه گانه ایرانی و ادعاهای گاه  و بی گاه كشور امارات مبنی بر مالكیت آنها مدتی است كه وارد مرحله جدیدی شده است.
هر چند واكنش ها نسبت به تلا ش برای تغییر نام خلیج همیشگی فارس با عناوین مجعولی چون خلیج عربی، خلیج اسلا می، خلیج دوستی یا حتی خلیج حساسیت ایرانیان به این مساله را تا حدود بیشتری افزایش داده است، اما فارغ از جنجال های رسانه ای و تبلیغاتی نیز به وضوح مشهود است كه اقدامات كشور امارات رنگ و بوی دیگری به خود گرفته اند.
چندی پیش و در جریان اجلا س اتحادیه كشورهای عرب، بار دیگر این ادعاها مطرح شد، اما كشورهای عربی این بار تنها به محكومیت ایران و تاكید بر مالكیت امارات بر جزایر سه گانه اكتفا نكردند، بلكه پا را فراتر گذارده و پیشنهاد ارجاع پرونده به شورای امنیت را مطرح ساختند و تمامی این اتفاقات در شرایطی صورت گرفت كه منوچهر متكی، وزیر امور خارجه كشورمان به عنوان عضو ناظر در این جلسه حاضر بود.
به دلیل اهمیت موضوع و شرایط فعلی منطقه پای صحبت دكتر داوود هرمیداس باوند نشستیم تا پیشینه تاریخی این پرونده را به تفصیل بازگشاییم. توضیح این كه دكتر باوند در سال ۱۹۷۱ م و در زمان طرح مساله استقلال بحرین و جزایر سه گانه، یكی از نمایندگان حقوقی ایران در سازمان ملل بود و پس از انقلا ب نیز به...

ادامه مطلب را در اینجا ببینید