ایمیل های زیادی را از طرف افرادی دریافت می كنیم كه می گویند همسرانشان بعد از كشف خیانتشان هیچ احساس پشیمانی از خود نشان نداده اند. خیلی ها می گفتند اگر طرفشان حتی كمی احساس پشیمانی یا نگرانی از خود نشان می داد شاید به نگه داشتن ازدواجشان راغب تر بودند و همه عصبانیتشان به خاطر عدم پشیمانی و ندامت همسرانشان است. حتی خیلی ها می گفتند كه همسر خائنشان نه تنها پشیمان نبوده بلكه این خیانت را تقصیر آنها هم می دانسته است. در این مقاله می خواهیم این موضوع را بررسی كنیم كه چرا خیلی ها خیلی دیر از خیانت خود پشیمان می شوند.

عدم پشیمانی از خیانت معمولاً روشی برای حفاظت از خود و ادامه انكار به خیانت است. اجازه بدهید كمی در این مورد فكر كنیم. وقتی كسی راه خیانت را پیش می گیرد، علائم هشدار و توقف زیادی سر راه خود می بیند. بارها و بارها ندای درونیشان از آنها سوال می كند كه چه می كنند و هشدار می دهد. همه آنها در اعماق قلب خود می دانند كاری كه می كنند اشتباه محض و خودخواهانه است اما برای گذر از آن علائم هشدار و ادامه راهشان، باید دنبال چیزی برای توجیه كار خود باشند.

راه های زیادی برای توجیه خیانت وجود دارد. آنها به...

خود می گویند كه آنچه می خواهند را در حضور همسرشان پیدا نمی كنند، فكر می كنند همسرشان آنها را درك نمی كند، بارها به خود قول می دهند كه فقط یك بار مرتكب این اشتباه می شوند. خودشان را گول می زنند كه اینكار هیچ ضرری به دنبال ندارد چون می توانند اوضاع را كنترل كنند و هیچكس نخواهد فهمید كه چه می كنند.

و همانطور كه می بینید همینطور و همینطور به خودشان دروغ می گویند. نمی خواهند یا نمی توانند واقعیت موضوع را همانطور كه هست ببینند و در تلاشند كه عزت نفسشان را حفظ كنند. خیلی ها خیانت را مثل یك سرگرمی می بینند و هیچوقت درمورد این موضوع با خودشان صادق نیستند. هیچوقت با خودشان نمی گویند كه ، "من به همسرم خیانت می كنم چون آدم ضعیف و خودخواهی هستم و برای خودم احترامی قائل نیستم." همانطور كه می توانید تصور كنید هیچكس چنین حرفهایی با خود نمی زند. افراد كمی هستند كه این واقعیت را می پذیرند.

به همین خاطر در ذهن خودشان باید این موضوع را طوری جلوه دهند كه خیانت اصلاً مسئله مهمی نیست و حتی وقتی همسرشان پی به خیانت آنها می برد، از موضع خود پایین نمی آیند. بااینكه می دانند آنچه به خودشان قبولانده اند دروغ محض است اما باز هم نمی پذیرند كه كارشان اشتباه بوده است. تعداد كمی از افراد هستند كه 180 درجه از باور سابق خود برمی گردند و اشتباهشان را می پذیرند.

خیلی وقت ها هم افراد به این خاطر بعد از خیانت احساس پشیمانی نشان نمی دهند چون می خواهند فراموشش كنند. خیلی ها ایمیل می زنند و درمورد اینكه می دانند چقدر همسرشان از خیانت آنها ناراحت است و قلبش شكسته است حرف می زنند. می گویند كه هیچوقت چنین واكنشی را از طرف همسرشان انتظار نداشته اند و فكر نمی كردند كه روزی دستشان رو شود. باید قبول كنیم كه برای فرد خائن هم اوضاع چندان ساده نیست.

آنها می خواهند با سرعت هرچه تمامتر اوضاع درست شده و دوباره به حالت اول برگردد. به همین خاطر اصلاً دوست ندارند درمورد آن حرف بزنند. نمی خواهند جزئیات مطلب را با شما در میان بگذارند چون می دانند اگر اینكار را بكنند فقط عصبانی تر و از آنها دورتر می شوید. سعی می كنند از اینكار اجتناب كنند به همین خاطر اشتباه می كنند و دهانشان را می بندد و هیچ حرفی نمی زنند.

از آنها بخواهید كه برای كارشان ابراز تاسف و پشیمانی كنند. خیلی وقت ها قبل از اینكه همسرتان خودش ابراز پشیمانی كند، شما باید از او بخواهید. باید برای او روشن كنید كه بدون ابراز پشیمانیش حاضر نیستید به زندگی با او ادامه دهید. باید از او بخواهید كه روبه رویتان بنشیند و درمورد موضوع با شما حرف بزند. باید بگویید كه تا زمانیكه درمورد این موضوع حرف نزند مشكل برطرف نمی شود.